Debaty sejmoweVII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie stanu przygotowań do reformy służby zdrowia

   W odpowiedzi na interpelację poselską pana posła Jerzego Jaskierni z dnia 17 listopada 1998 r. uprzejmie wyjaśniam, że:

   1. Ocena rządu odnośnie do stanu przygotowań do wejścia w życie reformy służby zdrowia jest pozytywna. Takie stanowisko jest poparte wynikami bieżącego monitorowania stanu zaawansowania przekształceń opieki zdrowotnej, czyli stopnia prawnego przygotowania publicznych zakładów opieki zdrowotnej do zawierania umów z kasą chorych, oraz stanem zaawansowania przygotowania kas chorych do realizacji nałożonych przez ustawę zadań. Obecnie są przygotowane wszystkie akty wykonawcze do ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, tak że staje się możliwa realizacja zapisów ustawowych. Należy pamiętać, że początek roku 1999 to nie koniec reformy, ale początek realizacji jej założeń.

   2. Od kilku miesięcy prowadzone są bieżące analizy wdrażania nowego systemu i stanu przygotowania zarówno usługodawców, jak i płatnika. Na dzień 8 grudnia 1998 r. są 1302 zakłady, które mają co najmniej złożone wnioski do sądu o rejestrację, a tylko 30 zakładów nie ma podjętej uchwały o przekształceniu. Sytuacja ta zmienia się praktycznie codziennie i wyniki analiz pozwalają na stwierdzenie, że nie będzie publicznego zakładu, który nie mógłby zawrzeć umowy z powodu nieprzekształcenia go w zakład samodzielny. Z pewnością uzyskanie samodzielności przez zakład opieki zdrowotnej jest warunkiem koniecznym, aby wejść od 1999 r. na tworzący się rynek usług medycznych, ale niewystarczającym, by się na nim utrzymać. To, jaki podmiot będzie realizował usługi zdrowotne w zakresie zapewniającym zaspokojenie potrzeb zdrowotnych przy optymalizacji kosztów, będzie zależało nie od decyzji administracyjnych, ale od konkurencyjności tego podmiotu, czyli mechanizmów rynkowych.

   3. Informacja na temat reformy ochrony zdrowia i nasilenie kampanii informacyjnej było i jest uzależnione od wielu warunków. Jednym z czynników powodujących, że pojawiają się zastrzeżenia co do stopnia poinformowania o reformie, jest podpisanie ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym dopiero w sierpniu br. Powoduje to spiętrzenie szeregu prac i opóźnienia w wydawaniu aktów wykonawczych. Należy zwrócić jednak uwagę, że w ciągu ostatniego czasu według badań opinii następuje zdecydowana poprawa w ocenie stopnia poinformowania społeczeństwa o założeniach reformy ochrony zdrowia.

   4. Od 1999 r. zostają do samorządu przekazane uprawnienia organu tworzącego zakład opieki zdrowotnej. Ponadto wraz z wejściem w życie ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym zmienia się dotychczasowa rola samorządu, ponieważ rolę płatnika przejmuje kasa chorych. Obecnie idea samorządności podlega sprawdzeniu w procesie przekształcania zakładów opieki zdrowotnej. Istotnym problemem było oczekiwanie na rady gmin i podjęcie przez nie uchwał o przekształceniu prowadzonych przez nie zakładów. Obecnie proces usamodzielniania zakładów prowadzonych przez samorząd gminy uległ znacznemu przyspieszeniu. Ministerstwo zdrowia uczestniczy w procesie przekształcania tych zakładów pod kątem merytorycznym, m.in. organizując konferencje z szerokim udziałem samorządu czy opracowując materiały informacyjne.

   5. Reforma ochrony zdrowia obejmuje zarówno zmiany w systemie finansowania, jak i zmiany organizacji i zarządzania jednostkami ochrony zdrowia przy założeniu realizacji podstawowych celów, takimi jak poprawa dostępności i jakości świadczeń, dostosowanie ich do potrzeb zdrowotnych oraz ekonomizacja działalności. Dla osiągnięcia zamierzonych efektów wszystkie elementy systemu muszą być spójne. Biorąc pod uwagę podmiot tego systemu, jakim jest pacjent, nie przewiduje się zagrożenia dla realizacji zadań z ochrony zdrowia w roku 1999. Z pewnością organizacja i zarządzanie w ochronie zdrowia ulegną zmianie i będzie ona następowała w ciągu najbliższych kilku lat, stąd trwałe fakty w zdecydowany sposób poprawiające obecną sytuację zarówno pacjentów, jak i pracowników będzie można ocenić w czasie późniejszym niż połowa roku 1999. Przyszły rok jest rokiem przejściowym, rokiem dostosowania się do nowych warunków, rokiem szukania optymalnych rozwiązań i poprawiania ewentualnych błędów. Z pewnością jednak zatrzymanie się na etapie obecnym, nie dopuszczając do wdrożenia systemu, spowodowałoby utratę szansy na jakiekolwiek korzystne zmiany.

   Minister

   Wojciech Maksymowicz

   Warszawa, dnia 15 grudnia 1998 r.